Śp. Ks. Dariusz Maksymilian Kopiec
1963 – 2010
Salwatorianin

W święto Nawiedzenia NMP, dnia 31 maja 2010 roku, w szpitalu w Nowym Targu zmarł Ksiądz Dariusz Maksymilian Kopiec, misjonarz i rekolekcjonista. Był rodowitym Ślązakiem urodzonym w Lublińcu 28 września 1963 roku. Ks. Dariusz był jedynym dzieckiem Mieczysława i Janiny Kopiec. Edukację podstawową rozpoczął w miejscowej szkole podstawowej nr. 4 imienia Aleksandra Zawadzkiego. W 1978 rozpoczął naukę w Państwowym Technikum Rolniczym w Międzyświeciu  koło Skoczowa. Wśród jego kolegów szkolnych były osoby z parafii salwatoriańskiej w Bielsku-Białej. Przez nich Dariusz Kopiec nawiązał kontakt z Salwatoriańskim Ośrodkiem Powołań, co mu pozwoliło rozeznać własną drogę życiową.
Po zdaniu matury dnia 7 września 1983 roku wstąpił do nowicjatu w Bagnie koło Wrocławia. Pierwsze śluby zakonne złożył 8 września 1984 roku, a profesję wieczystą w 1988 roku. Studia filozoficzno-teologiczne odbywał w Wyższym Seminarium Duchownym Salwatorianów w Bagnie w latach 1984-1990. Pod koniec 5 roku studiów w dniu 29 czerwca 1989 roku kleryk Dariusz Kopiec przyjął święcenia diakonatu z rąk bpa Józefa Pazdura. Ukoronowaniem studiów akademickich i pełnej formacji seminaryjnej były przyjęte przez diakona Dariusza święcenia kapłańskie w kościele NMP Królowej Polski w Bielsku-Białej, z rąk katowickiego biskupa, dziś arcybiskupa Damiana Zimonia.
Pierwszą placówką duszpasterską neoprezbitera Dariusza Kopca była utworzona w 1983 roku parafia w Elblągu pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego. Należał wtedy do wspólnoty, której przełożeni prowincji, oraz biskup olsztyński, zlecili trudne i odpowiedzialne zadanie organizowania od podstaw duszpasterstwa w tym rejonie miasta. Pionierska praca w Elblągu ugruntowała w młodym kapłanie, obecne w nim od lat powołanie misyjne. Stąd dnia 11 lutego 1991 roku ks. Dariusz Kopiec zwrócił się do przełożonego prowincji z prośbą o skierowanie go do pracy duszpasterskiej wśród Polaków zamieszkujących na terenach byłego ZSRR. Zgodnie z tą prośbą 30 czerwca 1992 roku ks. Dariusz został skierowany do pracy w Irkucku. W oczekiwaniu na wyjazd, jesienią 1992 roku, pomagał w pracy duszpasterskiej przy trzebnickiej parafii. W ostatnim dniu 1992 roku wyjechał z kraju do pracy w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Irkucku. Po czterech latach pracy na dalekiej Syberii prosił o możliwość powrotu do kraju. Został więc przez przełożonych skierowany do Mikołowa gdzie podjął pracę w Salwatoriańskim Referacie Misji Zagranicznych. Z upływem czasu wyraźnie zaczął dostrzegać w sobie zamiłowanie do pracy w charakterze rekolekcjonisty i misjonarza ludowego. 1 lipca 1997 roku został przeniesiony do wspólnoty zakonnej w Międzywodziu i skierowany do pracy kaznodziejskiej. W 2004 roku zamieszkał we wspólnocie salwatoriańskiej we Wrocławiu, gdzie pełnił obowiązki konsultora w zarządzie domowym oraz od 2006 urząd wicesuperiora. Zajmował się prowadzeniem rekolekcji dla osób duchownych, głoszeniem rekolekcji i misji parafialnych. Wygłaszane przez niego kazania były sumiennie przygotowywane i wygłaszane z dużym talentem mówcy, który budził u słuchaczy zaciekawienie a przede wszystkim wzmacniał w nich wiarę i zaufanie do Boga. Reprezentował sobą nowy styl prowadzenia rekolekcji i misji parafialnych w których miłość i dobroć bazowały na charyzmacie zgromadzenia salwatorianów, wyrażonych słowami zawartymi w Regule Zakonnej: „Dobroć Boga i miłość do ludzi ukazała się w Jezusie Chrystusie. W Nim, jedynym prawdziwym Zbawicielu świata, wszyscy ludzie są powołani do zjednoczenia z Bogiem i między sobą” (art.1).
Śmierć lubianego kapłana jest wielką stratą dla zgromadzenia, i stworzyła lukę w szeregach salwatoriańskich dla których słowa Czcigodnego Ojca Założyciela ks. Franciszka Marii od Krzyża Jordana są drogowskazem życia: „Najmilsi, nauczajcie wszystkie narody, a zwłaszcza dzieci aby poznali prawdziwego Boga i tego którego posłał, Jezusa Chrystusa, który będzie sądził żywych i umarłych, na przyjście Jego i na jego Królestwo: głoście Słowo Boże wytrwale, w porę i nie w porę, pouczajcie z wielką cierpliwością i mądrością” (Reguła 1884).
Pogrzeb ks. Dariusza Kopca odbył się 2 czerwca 2010 roku w Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Trzebini. Został pochowany w grobowcu salwatorianów obok pionierów naszego zgromadzenia w Polsce, których starał się w swoim życiu wiernie naśladować.